Fado jest tradycyjną, portugalską pieśnią ludową śpiewaną przy akompaniamencie dwóch gitar. Okres jej popularyzacji przypada na przełom XVIII i XIX w.

Portugalia | Fado - obraz autostwa José Malhoa
Portugalia | Fado - obraz autostwa José Malhoa

Rodowód pieśni nie jest do końca znany, ale istnieje kilka hipotez na temat jej powstania. Jedna z nich mówi, iż fado zrodziło się z rytualnych, pełnych tęsknoty śpiewów murzyńskich niewolników z Brazylii, inna doszukuje się korzeni pieśni w smutnej muzyce biednych potomków muzułmańskich, jeszcze inna specyficzną frazę fado tłumaczy nie jako szloch, lecz jako szum fal, wskazując tym samym na rodowód żeglarski.

Najczęściej pojawiającymi się w wersach tej niezwykłej pieśni wyrazami są: saudade (tęsknota), tristeza (smutek) i amor (miłość), łatwo zatem domyślić się w jakim nastroju utrzymane są jej rytmy.

Portugalia | Fado na ulicach Lizbony
Portugalia | Fado na ulicach Lizbony (by petribros)

Istniej bardzo romantyczna, studencka odmiana fado, której kolebką jest Coimbra. Wedle tradycji, uczniowie tamtejszych uniwersytetów zbierają się wieczorami na placu Starego Miasta i odziani w czarne peleryny śpiewają o swoich mniej lub bardziej szczęśliwych miłościach i mniej lub bardziej łaskawych damach serc.